-Πόσο έχουν ;
-150 για σένα κούκλα μου.
-Σκέψου να μη με έβρισκες και κούκλα.
-Ρε κούκλα, πού θα το βρεις φτηνότερα;
-Μάλλον παρακάτω ....
-130 κι έφυγες σε δύο λεπτά.
-Δυο διαδρομάκια είναι ...πάνω από 100 δε δίνω .
-Ε ρε κούκλα , τι να σου πω τώρα; Τα βλέπεις και μόνη σου ...χαλιά ...άλφα πράγμα λέμε.
-Διαδρομάκια είναι ...μην τα μπερδεύουμε....100 . Δεκάρα παραπάνω
-Ρε το φελέκι μου μέσα ! Άιντε ! Δικά σου
-Ευχαριστώ!
-Τον Θεό ρε κοπελιά...τον Θεό !
-Που την έκανε όμορφη;
Γύρισε απότομα και τον κοίταξε. Ποιος ήταν αυτός; Από πού εμφανίστηκε;
-Είσαι καλή στο παζάρεμα .Της χαμογέλασε με νόημα
-Μάλλον.
-Το κάνεις πάντα όταν ψωνίζεις;
-Μπα! Πρώτη φορά!
-Γιατί δεν με πείθεις; Πρώτη φορά και γλίτωσες πενήντα ευρώ;
-Η τύχη της πρωτάρας.
-Πρωτάρα ....στο παζάρεμα?
-Με συγχωρείτε πρέπει να φύγω. Γεια σας.
-Επ ...τι έγινε ; Σε πείραξε το αστείο μου;
Δεν του απάντησε. Πέρασε από δίπλα του , δίχως να τον κοιτάξει και συνέχισε τον δρόμο της . Είχε σκοπό να κοιτάξει και τον διπλανό πάγκο , μα προκειμένου να μην του δώσει δικαίωμα να ξανασταθεί δίπλα της ....συνέχισε.
Συνέχισε κι εκείνος.
Πίσω της.
-Κοπελιά συγνώμη αν σε προσέβαλα....περίμενε λίγο.
Έκανε το βήμα του πιο γρήγορο να την φτάσει. Περπάτησε για λίγο στο πλάι της, δίχως να της πει κάτι άλλο. Με την άκρη του ματιού της τον παρατηρούσε να βγάζει το πακέτο με τα τσιγάρα , να παίρνει ένα και να το κρεμά στα χείλη του χωρίς να το ανάψει . Την κοιτούσε επίμονα.
Πέρασε τον πάγκο με τους λουκουμάδες. Πάντα της άρεσαν . Γαμώτο ήθελε να σταματήσει . Και τότε ...ναι...αυτός θα έβρισκε ευκαιρία να την ξαναπρήξει. Κολλιτσίδας της έγινε....Άσε ....ας μην έτρωγε λουκουμάδες αυτή τη φορά.
Νευρίασε στη σκέψη. Για χάρη του; Αμ δε ! Λουκουμάδες και πανηγύρι πάνε μαζί !
Σταμάτησε απότομα.
-Τι θέλεις; Ε;
Δεν της απάντησε αμέσως. Έμεινε για λίγο να την κοιτά επίμονα , από την κορφή ως τα νύχια ....απλά χαμογελώντας.
-Θέλεις κάτι άνθρωπέ μου; Σε ρωτάω! Αν δε θες, άντε μου και στο...καλό !
-Να σου ζητήσω συγνώμη .
-Δεκτή. Κάτι άλλο;
-Να σε γνωρίσω;
-Μη δεκτό. Κάτι άλλο;
-Γιατί είσαι τόσο επιθετική μαζί μου;
-Γιατί δε γουστάρω να μου κολλάνε από πίσω όταν κάνω τα ψώνια μου !
-Εμ...τέτοιο «από πίσω» και να θέλεις να αγιάσεις.... της είπε γελώντας.
Την είδε που κοκκίνισε , και βιάστηκε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.
-Συγνώμη! Συγνώμη ! Μου ξέφυγε!....Είναι από τη ζημιά που έπαθα μαζί σου από τη στιγμή που σε είδα.
-Επειδή δε συνηθίζω να βρίζω δημοσίως, κάνε μου τη χάρη και άσε με ήσυχη , του απάντησε απότομα και έκανε να φύγει.
Έτρεξε σχεδόν για να ξαναβρεθεί φάντης μπαστούνης μπροστά της , κόβοντας της το πέρασμα.
-Πάμε για μια νέα αρχή; Είμαι ο Σταύρος ....της έτεινε το χέρι
-Κύριε Σταύρο...με ενοχλείτε!
-Ε όχι και «κύριε» .... «Σταύρος» σκέτο.
Προσπάθησε να περάσει από δίπλα του. Εκείνος την άφησε.
Την ακολούθησε ξανά.
-Κοπελιά;
Κατακόκκινη από θυμό , έμοιαζε έτοιμη να εκραγεί . Συνέχισε τον δρόμο της. Κι άλλος πάγκος με λουκουμάδες....ε όχι....δεν θα τον άφηνε να της χαλάσει τη μέρα.
Εκείνος την είδε.
Πήρε το κεσεδάκι της κι ετοιμάστηκε να πληρώσει.
Το χέρι του πέρασε σχεδόν μπροστά από το πρόσωπό της σαν αστραπή. Να την προλάβει.
-Κερασμένοι ....
-Να τους φας εσύ τότε ! του έχωσε το κεσεδάκι με δύναμη στο στήθος του. Ευτυχώς πρόλαβε να το πιάσει . Σήκωσε το πόδι του να σκουπίσει το παπούτσι του από το σιρόπι που έσταξε και βιάστηκε ξοπίσω της.
-Βρε κοπελιά; Τι σου κανα κι είσαι τόσο κακιά μαζί μου;
Ξανασταμάτησε.
-Βρε κύριε Σταύρο....σέβομαι τα χρόνια σας και δε θέλω να απαντήσω!
-Όπα, όπα ! Τι ήταν τώρα αυτό; Αυτό είναι το πρόβλημα ;
-Χμ...γύρω στα είκοσι με εικοσιπέντε....θα ναι, δε θα ναι κύριε Σταύρο;
Γέλασε ειρωνικά.
-Κούκλα μου, άκου να σου πω ....ναι....είμαι μεγαλύτερος, μα είναι και η τσέπη μεγαλύτερη, της ψιθύρισε σκύβοντας προς το μέρος της κολλώντας σχεδόν τα χείλη του στο αυτί της.
Δεν έβλεπε από το θυμό της. Ήθελε να του χώσει μια κλωτσιά εκεί που ήξερε και να τον αφήσει να σφαδάζει , με τον κόσμο να τρέχει καταπάνω να τον βοηθήσει !
Με μάτια μισόκλειστα από την τρέλα που την είχε πιάσει , τον φαντάστηκε να γουρλώνει τα μάτια και να πέφτει κάτω ουρλιάζοντας και χουφτώνοντας τα ....ανάμεσα του .
Δεν το έκανε.
Τον κάρφωσε στα μάτια .
Ωραίος άντρας . Γύρω στα πενηνταεφτά. Ίσως λίγο παραπάνω. Ίσως λίγο παρακάτω. Καλοστεκούμενος και καλοντυμένος. Αντίθετα με το μέσα του, το έξω του έδειχνε αρχοντιά.
Ναι, δεν έλεγε ψέματα. Την είχε φουσκωμένη την τσέπη ο τύπος. Για να δούμε.
Τον κάρφωσε στα μάτια , ανασηκώνοντας το φρύδι της με νόημα....
-Μπα; Κι αν η τσέπη η «μεγαλύτερη» ....είναι τρύπια;
-Το όνομά σου θα μου το πεις ;
-Κατερίνα.
Ένα χαμόγελο ικανοποίησης ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του. Το κάστρο άρχισε να πέφτει.
-Κατερινάκι ....τους λουκουμάδες σου....για σένα τους πλήρωσα , όχι για μένα .
Πήρε το κεσεδάκι στα χέρια της και έστρεψε το βλέμμα της πάνω στα σοροπιαστά γυαλιστερά μπαλάκια. Παραμέρισε κανά δυο με το πλαστικό πηρουνάκι , και κάπου εκεί ανάμεσα , στο βυθό... του σιροπιού , της φάνηκε πως είδε μια γυναίκα να κλαίει την τύχη της για τον άντρα που παντρεύτηκε.
-Ευχαριστώ κύριε Σταύρο , του χαμογέλασε γλυκά.
-Σταύρο, σκέτο.
-Εντάξει .
-Που λες Κατερινάκι...η τσέπη ,έννοια σου δεν είναι τρύπια.....αλλά έτσι όπως τη βλέπω τη δουλειά, κάποιο Κατερινάκι θα την αδειάσει σύντομα;
-Λες ε;
-Λέω.
-Και τότε;
-Έννοια σου....και θα ξαναγεμίσει στο πιτς φυτίλι. Έπαθα ζημιά μαζί σου από την ώρα που σε είδα, σου το είπα.
Γέλασε έντονα .
-Έχεις πλάκα τελικά Σταύρο....για δες....και πήγα να σε παρεξηγήσω.
-Ευτυχώς που δεν έφυγα.
-Ναι...κάτι σε μαγνήτισε, του κλεισε το μάτι.
- Είσαι πολύ όμορφη.
-Ευχαριστώ πολύ.
-Τι λες τώρα; Πάμε να φάμε τους λουκουμάδες κάπου πιο ήσυχα;
-Έχεις κάτι υπόψη σου;
-Έχει ένα ωραίο καφέ εδώ παρακάτω....εκτός.......
-.....εκτός;.......
-......εκτός....... αν είσαι πολύ κουρασμένη......
-....γιατί τότε;....
-....γιατί τότε , ξέρω ένα καλό ξενοδοχείο με πολύ άνετα κρεβάτια ...της έκλεισε το μάτι με τη σειρά του. Ό,τι αποφασίσεις, εγώ ...μαζί σου!
-Μπορώ να προτείνω κι εγώ κάτι;
-Φυσικά.
-Αν πάρουμε τον ηλεκτρικό....
-Ποιον ηλεκτρικό βρε κούκλα μου; Έχω την Μερσεντές παραπάνω , πλάκα μου κάνεις; Με τον ηλεκτρικό...τέτοιο μωρό; Βιάστηκε να τη διακόψει.
-Αν πάρουμε τον ηλεκτρικό....στην πρώτη στάση, έχει έναν ωραίο οίκο ευγηρίας....του κλεισε για άλλη μια φορά το μάτι.
-Μα....
-Μαλάκα!
.
45 minutes ago
